Reisverslag Profielreis Reading 2011
Dag 1 zondag 9 oktober 2011
Kwart voor 7! Kwart voor 7? Wat vroeg… Iedereen die een beetje zenuwachtig is voor de reis die bijna begint. Afscheid werd genomen van de ouders en iedereen stapte snel de bus in, helaas werd het duidelijk dat er iemand mistte.. 20 minuten later vertrokken we dan eindelijk. Aan het begin van de reis overheerste de enthousiasme in de bus, al snel sloeg de vermoeidheid toe. Op naar Hoogeveen en wisselen van buschauffeur. Van ‘gewone buschauffeur’ naar Super Hero, die de hele Engeland reis ons overal heen zal brengen.
Onderweg naar de eerste stop kregen we de te maken met de twee totaal veranderde leraren Tieben en Berghuis, die heel graag hun Bert en Ernie imitatie lieten horen. De pauze om half 11 was een groot succes, niet alleen bij de leerlingen maar ook voor de MacDonalds. Na dit ‘stevige ontbijt’ verlieten we dan eindelijk Nederland. ‘Gelukkig’ wel met regen weg rijden, anders zou het ook niet Nederland zijn. Dvd’tje erin zodat we die paar uur in de bus het weer zonder vervelen konden redden. Onze volgende pauze, in het o zo pittoreske België, was aangebroken. Na 25 minuten kou kleumen waren we weer ready to go. Na Austin Powers en King Arthur te hebben gezien waren we dan eindelijk in het zonnige Frankrijk. Bij Calais aangekomen moesten we door de strenge controle, athans dat vertelden de compagnons Berghuis en Tieben ons. Nou die controle was niks, wel geteld 5 mensen (alleen de begeleiding dus) werd gecontroleerd. En hup de trein op. Dat was niet niks, met zo’n grote bus, in zo’n smalle trein inrijden, petje af voor onze chauffeur Willy! Je kon de trein ook wel een claustrofobisch holletje noemen. En de toiletten waren ook niet al te hygiënisch, heel lekker geurtje.. Een beetje druk op je oren en voor je het wist was je na 35 minuten al weer in de vrije natuur. Engeland!!
Genietend van de eerste indrukken op naar de laatste stop. En ook in Engeland heeft de MacDonalds weer een goede omzet gedraaid. Na een uurtje de benen hebben gestrekt en genietend van het magere zonnetje weer terug de bus in. Nog eventjes de tanden op elkaar. En voor een aantal meiden ging de tijd met fileflirten snel voorbij. Na anderhalf uur kwamen we 20 minuten te vroeg aan op de ontmoetingsplek. Nadat we al onze zware en dikke koffers uit de bus hadden gepakt begonnen de zenuwen toe te slaan. Één voor één kwamen de gastgezinnen opdagen. Elke keer als er een auto de parkeerplaats op kwam rijden stond iedereen met grote ogen te kijken en te wachten tot je naam werd geroepen. Netjes de hand geven en je voorstellen, en opweg naar je verblijfplaats, super spannend. En maar hopen dat je een leuk onderkomen hebt. En natuurlijk erg benieuwd hoe anderen het hebben in hun gastgezin. Eindelijk konden we weer lekker op een bed slapen. Heerlijk uitrusten en jammer genoeg weer vroeg opstaan. De echte reis is begonnen.
Dag 2 maandag 10 oktober 2011
De eerste dag dat we wakker worden bij mensen die we niet kennen. We staan op en gaan nog een beetje voorzichtig naar beneden. Beneden staat een ontbijt voor ons klaar, toast en cornflakes met melk. We gaan zitten aan de tafel en alles is nog een beetje onwennig. Na het ontbijt vragen we of we even moeten helpen met afruimen, maar daar is geen sprake van. De mensen zijn hartstikke gastvrij. Ons lunchpakketje word aan ons gegeven, en we kleden ons snel aan.
Rond 8 uur moesten we bij de ontmoetingsplek zijn, de ene groep bij het treinstation en de ander bij de MacDonalds. Een paar gastgezinnen worden lopend gebracht anderen met de auto. Aangekomen bij de ontmoetingsplek, afscheid hebben genomen van degene die je bracht, vertelde iedereen zijn eigen ervaring bij zijn gastgezin. Niet iedereen had het even goed, de één zat bijvoorbeeld met z’n drieën op de kamer en mochten tv kijken, en de ander had niet eens een douche en moest meteen naar bed. Zo zie je maar hoe verschillend elk gastgezin was, en dat je eigenlijk maar een beetje geluk moest hebben met waar je beland.
De bus arriveert en we gaan op weg naar Stonehenge. Daar gearriveerd komen de mutsen, handschoenen en sjaals tevoorschijn… Wat een wind! We kregen een soort look-a-like telefoon, wat onze gids was. Je kreeg een plattegrond, waar nummers op stonden waar je moest blijven staan, en kon luisteren naar je gids. Ongelooflijk hoe ze al die stenen hier hebben gekregen en wat de bedoeling er van was (althans, dat denken ze, niet alles van de Stonehenge is nog duidelijk en nog steeds is Stonehenge één grote mysterie).
Na Stonehenge vervolgt onze reis richting Bath. Eerst gaan we naar de Museum of Costume. Waar jurken en andere outfits te zien waren van allemaal tijdperken in Engeland. Erg mooi allemaal om te zien, al die verschillende jurken van andere tijdperken. We konden zelfs zelf een korset uitproberen, niet alleen meisjes, maar ook jongens probeerden het aan.
Na het museum gingen we naar de Roman Baths, waar Bath bekend om staat. Hier kregen we ook de look-a-like telefoon. Het was een erg bijzonder museum, super mooi en ook erg oud allemaal. Het museum was om en op de Romeinse baden heen gebouwd, zo kon je toch zien hoe eigenlijk alles eruit zag vroeger, ondanks dat de helft van een beeld bijvoorbeeld mistte.
Uiteindelijk was onze laatste activiteit in Glastonbury. We gingen naar Glastonbury Tor, wat op het eerste gezicht er erg leuk uitzag toen we het in de verte zagen in de bus, maar toen we uiteindelijk aankwamen bij het begin van de eindeloos lange trappen verdween dat bij sommigen. Bij de top aangekomen te zijn, was het uitzicht een plaatje, dat was de klim wel waard. Na veel foto’s moesten we weer het hele eind naar beneden.
Op de terugreis naar Reading kwamen we langs allerlei smalle wegen wat erg moeilijk was met zo’n grote bus. We kregen een tak tegen de spiegel van de bus aan en de spiegel brak af, we liepen dus enigszins een vertraging op. Nadat we de reis hadden hervat ging er een film aan Casino Royale. Het was een gezellige sfeer in de bus. Maar iedereen was moe van de drukke, educatieve dag.
Dag 3 dinsdag 11 oktober 2011
De morgen was zoals elke andere morgen erg vroeg. Dus we moesten even wakker worden in de bus. Vandaag gingen we naar de local schools, spannend! We gingen naar vier verschillende scholen; Holt School, Slough Grammar School, Maiden Erlegh School en Kendrick School. De ene school was met alleen maar met meisjes en de andere gemixt. Op weg naar de scholen was iedereen een beetje aan het bedenken wat ze zouden gaan zien en zeggen in de local schools. Na ongeveer 2 uur in de bus te hebben gezeten kwamen we dan eindelijk aan bij de eerste school. Benieuwd naar hoe de leerlingen waren en hoe de school er van binnen uitzag ging de eerste groep uit de bus. De verwachtingen waren hoog, strenge leraren, veel respect voor leraren en goed gekleed in uniforms. Je werd begeleid door een leerling. In groepjes gingen we naar een les en mochten daar onze presentatie over Nederland houden. Daarna (als er tijd was) liepen we twee lessen nog mee. En we hadden een echte Engelse lunchbreak meegemaakt.
Na de local schools werden we weer opgepikt door de bus. Het was zoals gewoonlijk weer meer dan een uur rijden naar de volgende plek, Windsor Castle. Super groot en super mooi. Zo’n groot gebouw, of eigenlijk een kasteel dus. Windsor Castle is één van de plekken waar de koningen van de UK soms doorbrengt. Er stond ook zo’n typische wachter in een rood pakje met grote zwarte hoed, waar veel mensen mee op de foto gingen. Na een tijdje in Windsor Castle door hebben gebracht, kregen we zelf ook nog een beetje vrijetijd. Veel gingen natuurlijk shoppen of lekker eten (bij de MacDonalds).
Na weer een lange dag van lopen en veel dingen te hebben bekeken gingen we weer in de bus op weg naar onze gastgezinnen. Die stonden ons weer op te wachten bij de ontmoetingsplek zoals altijd.
Dag 4 woensdag 12 oktober 2011
'S morgens moesten we zoals gewoonlijk om 8 uur verzamelen. We reden richting Oxford. Eerst kregen we van te voren al wat informatie over het stadje, dus we waren goed voorbereid!
Aangekomen in Oxford moesten we eerst eventjes wachten op onze gidsen die ons daarna de hoogtepunten van Oxford heeft laten zien. De rondleiding was interessant, maar wel erg langdradig en doordat het in Engels was kostte het veel inspanning om het helemaal te volgen. We zouden eerst ook de eetzaal zien waar Harry Potter is opgenomen, maar dat ging jammer genoeg niet door, voor velen was dit ook wel een teleurstelling.
Daarna kregen we 3 kwartier vrije tijd. Oxford heeft naast veel mooie oude gebouwen ook een hele moderne winkelstraat. Er lopen veel studenten rond en er hangt een gezellige sfeer. Kortom het is een leuk stadje.
Daarna ging we op weg naar LONDEN!!
In Londen aangekomen kreeg iedereen een eigen kaartje voor de metro die we niet kwijt moesten raken, hiermee konden we overal mee heen. Maar voordat we met de metro gingen moesten we eerst even een kort even een opdrachtje maken voor aardrijkskunde in Kensington Gardens. Sommigen gingen zo snel mogelijk naar de bekende winkelstraat Oxfordstreet, en sommige gingen naar King’s Cross Station, waar het perron 9¾ van de Harry Potter films te zien was. Daar zag je ook een karretje dat half uit de muur stak.
We moesten om kwart over vijf alweer verzamelen bij Piccadilly Circus. Iedereen was er op de afgesproken tijd en er waren geen problemen geweest. Velen kwamen met volle tassen van Primark. Vanuit Piccadilly Circus gingen we weer terug naar Reading en werden we weer opgehaald door onze gastgezinnen. De laatste avond dat we nog bij de gastgezinnen bleven. We hebben nog een tijdje gekletst en een interview afgenomen voor economie en gingen toen lekker slapen, opnieuw ons weer voorbereiden voor de laatste dag in Engeland.
Dag 5 donderdag 13 oktober 2011
´s Ochtends weer vroeg opstaan, laatste keer dat we bij het gastgezin zijn. Snel alle spulletjes ingepakt en ontbijten met toast en cornflakes. Nog even gekletst met het gastgezin en foto’s gemaakt van het huis en gezin. Nadat we werden afgezet door het gastgezin, natuurlijk netjes afscheid hebben genomen en hun bedankt voor hun gastvrijheid. We vertrokken weer met de bus na eindelijk alle koffers in de bus hebben geduwd. Op naar London!
Gestopt in London zagen we natuurlijk de gigantische Big Ben. We gingen weer met de metro dit keer richting Westminster Abbey, de kerk waar Kate en William zijn getrouwd. We hebben veel gezien in deze reusachtig, prachtige kerk. Door de trouwerij wisten we al een beetje hoe de kerk eruit zou zien, maar om het in het echt te zien is toch altijd anders en veel mooier en groter dan we hadden verwacht. Na Westminster Abbey gingen we naar de tweede activiteit, de Tower of London waar onder andere de 7 vrouwen van Hendrick 8e zijn vermoord. De Tower of London vonden we eigenlijk op een mini dorpje lijken. Wij zijn onder andere naar de Jewel House geweest waar bijvoorbeeld de kroonjuwelen van de koningin liggen opgeslagen. Achter slot en grendel.
Rond twee uur was het tijd om in London wat voor jezelf te gaan doen. De meesten gingen shoppen. De Primark was erg populair. Veel kwamen met goed gevulde tassen terug. Om half 6 was het tijd om te gaan eten in de pizzahut. De sfeer zat er goed in. Na ons buikje rond te hebben gegeten gingen we op weg naar Her Majesty´s Theatre. Wat 100 meter verderop lag. We bezochten The Phantom of the Opera. Een ongelooflijk mooi musical (wat jammer genoeg niet voor iedereen zo gold) met geweldig mooie zang, prachtige kostuums en decor en ook hele mooie special effects. Een geweldige afsluiter van de hele reis week. Iedereen stapte de bus in, pratend over de musical en daar gingen we dan, terug naar het koude Nederland.
Dag 6 vrijdag 14 oktober 2011
Na ongeveer een uurtje in de bus was iedereen blij en ook erg druk omdat we weer terug naar Nederland gingen. Iedereen was moe maar had toch nog net een beetje energie om in deze busreis ongelooflijk veel kabaal te maken. Maar uiteindelijk rond twee uur werd het steeds rustiger en rustiger, en tussen drie en vijf uur was de hele bus rustig en aan het slapen. En natuurlijk vonden de leraren het wel leuk om ons op de meest ruwe manier je wakker te maken met Jochem Meijer en zijn o zo bekende WAKKER WORDEN, WAKKER WORDEN liedje te wekken om 7 uur… Grappenmakers… We gingen ergens ontbijten rond acht uur, iedereen zat met een duf gezicht aan tafel en at zijn broodje op. Jammer genoeg was er een probleem, want de buschauffeur wilde niet verder rijden als de bus niet werd opgeruimd, achterin was het echt een puinzooi. Dus moesten een aantal mensen het opruimen anders gingen we niet verder. Nadat het werd opgeruimd ging iedereen weer zitten, en bloeide de energie weer uit de meeste mensen op en begonnen ze te zingen. Groningen kwam steeds meer dichterbij en uiteindelijk kwamen we aan in Haren, iedereen werd steeds onrustiger. We kwamen weer aan bij Be Quick en daar stonden allemaal ouders ons al op te wachten. Iedereen werd geknuffeld, warm onthaald, koffers werden in auto’s gestopt, mensen namen afscheid van elkaar en zo ging iedereen weer naar zijn eigen warme plekje. Ik denk dat ik voor iedereen wel kan spreken en kan zeggen dat het een erg leuke en geslaagde reis was!
Met dank aan Saskia ,die alle dagverslagen heeft verzameld en getypt !
W.J.Berghuis
Reisverslag 2010
Reisverslag Havo 5 Engeland 2010
De reis was geweldig, een mooie herinnering voor later. Het begon allemaal op een vroege maandag ochtend om vijf uur s’nachts. De bus stond er al en de leerlingen hadden zin in de reis. De reisleiders waren er klaar voor. Meneer Berghuis stond met zijn mooie beplakte koffer met stickers klaar, Meneer Tiggelaar stond er met een tevreden glimlach bij, meneer Roelfsema had zijn pet al op gedaan, meneer Tieben stond klaar om te filmen en mevrouw Ulseth zagen we later bij de eerste stop plek. Eenmaal in de bus en de ouders uitgezwaaid, begon de pret. Achterin was het onrustig. Slapen kwam er niet van, het werd eerder liedjes zingen en keiharde muziek op de achterbak draaien. Onze chauffeur was Willy. Soms had hij het moeilijk met al de rotzooi en het geklier. Onze songtekst in de bus was ook wel: hé buschauffeur we gaan je busje slopen (beetje humor in brouwerij brengen). Gelukkig is dat niet gebeurt.
Hoe langer de reis voortduurde hoe meer de bus ging stinken naar zwetende leerlingen. Gelukkig was het toegestaan om af en toe een luchtje te scheppen, anders was ik bang dat we het niet overleeft hadden.
De Eurotunnel bereikt kregen we het even benauwd met het idee dat we met de bus in een soort container zaten en je niet meer naar buiten kon. Goed aangekomen in Engeland was ons eerste culturele bezoekje Stonehenge. Helaas konden we niet dichtbij komen en moesten we treurig achter een hek staan kijken. Als nog was het mooi om Stonehenge een keer met het blote oog te gezien te hebben. We naderden steeds dichterbij ons eindstation Frome en de nieuwsgierigheid hoe je gastgezin was werd groter. Kennelijk vertelt een auto veel over de persoonlijkheid van je gastgezin. Iedere keer dat er een grote en mooie auto voorbij kwam rijden, was de wens alleen maar groter om bij dat gastgezin te zitten, voornamelijk was deze gedachten bij de jongens.
Toen wij, Charlotte Blokzijl, Marijke Fischer en Clementine van der Bent het gastgezin hadden gevonden, kregen we al snel te weten dat ze veel van dieren hielden. Ze hadden een varken met drie kleine biggetjes, twee katten, twee honden, een konijn en kippen. Het eerste dat mij opviel was dat het huis een typisch Engels sfeertje had. Alles staat door elkaar, het was knus, rommelig en het was een romantisch afgelegen huisje. De moeder die ons ophaalde en als baan voor oudere mensen zorgde en vertelde ons dat haar tweede oudste zoon naar Zuid-Afrika gaat voor een jaar en hij zou voor ons zorgen de komende dagen. Punch was de jongste zoon, hij zit op school in Bath. De vader was een vriendelijke en lacherige man. Het was de eerste dag dat we bij het gastgezin waren wennen. Niet qua taal of omgeving, maar om met hun een juist gesprek aangaan dat was lastig.
De volgende dag moesten we vroeg op. Als ontbijt kregen we toast met jam en melk met cornflakes. Oliver maakte de lunch voor ons klaar. Bath was de plaats waar we naar toe gingen. Het eerste wat we gingen bekijken waren de Roman Baths. Een schitterend, oud Romeins badplaats, dat afkomstig is uit de Romeinse periode. Het water was warm en zijn veel opgravingen gevonden en tentoongesteld. Na dit mooie museum te hebben bezichtigd, zijn we naar het Museum of Costume gegaan. Dit museum liet verschillende beelden uit de modewereld zien uit de periode van het neoclassicisme tot aan nu. Beroemde modeontwerpers als Chanel en Alexander Mcqueen hadden daar kleding hangen, een ander gedeelte waren de prachtige jurken die Diana aan had in haar periode als prinses. Ook konden de dames uitproberen hoe het was om een korset te dragen. Niet alleen bij de meiden was dit populair, maar ook verschillende jongens probeerde dit uit. Daarna was het tijd om te winkelen en dan 4 uur lang. Natuurlijk zijn de winkels geweldig in Bath, maar dat was er niet alleen. Je had verschillende mooie parken en bekende gebouwen. Bath staat bekend als een neoclassicistische stad. Veel gebouwen lijken op elkaar en staan dicht op elkaar, dat geeft een bijzonder effect. Het uitzicht over de stad is verbazingwekkend mooi. Opvallend was dat er veel straat muziekanten waren, veel meer dan in Groningen.
Alle Gastouders in Frome stonden ons op te wachten en het was etenstijd. Gelukkig kregen we geen bonen met rode saus en toast. Wij hadden een lekkere boerenmaaltijd. De sfeer werd al gezelliger in huis en het interview was een succes. Later in de avond werden we gebracht naar een pub in Mells. Daar zaten Julia van Rooij en Rebecca van Wouwe met twee engelse vrienden. Dat was een leuke gezellige pub.
De volgende dag gingen we naar Glastonbury tor. Meneer Tieben vertelde zoals ieder uitstapje een kort verslag over de geschiedenis, wat uiteindelijk een lang verslag werd. De klim was redelijk vermoeiend, maar gelukkig hadden we een mooie stralende blauwe lucht. Het uitzicht was geweldig mooi. Natuurlijk werden er vele foto’s gemaakt.
Het plaatsje Clastenbury zelf, zat vol met hippies, straatmuzikanten, spirituele winkeltjes en andere gekke dingen. In de zomer is er een bekend festival.
Het volgende Culturele uitstapje was naar het stadje Wells, waar we de mooie Gotische Kathedraal gingen bekijken. Natuurlijk was het ritueel van meneer Tieben ook weer aan de beurt (de toespraak)..
In het kleine stadje Frome te zijn aangekomen, hadden we van te voren alvast overlegd dat we met de klas naar de pub: The Olive Tree gingen. Na een lang verdwaalde tocht door Frome, besloten we een andere pub uit te zoeken. De mensen die daar zaten keken ons met grote ogen aan, want zo’n grote groep jongeren en dan ook nog buitenlanders waren ze niet gewend.
’s Ochtends vroeg op staan na een lange en gezellige nacht, was iets moeilijker dan verwacht.
De laatste foto’s van het huis en de dieren nemen, gingen we snel naar de bus. De gastgezinnen hadden we hartelijk bedankt en snel gingen we naar Londen. Iedereen keek uit naar het winkelen.Voor het winkelen was de groep in tweeën gesplitst. De één ging naar de spetterende BBC studio’s en de ander naar de indrukwekkende Tower of Londen. Natuurlijk voordat we in Londen kwamen, kwam meneer Tieben met zijn mooie oprechte toespraak en de grappige bij effecten die hij erbij maakte . Plots kwam meneer Berghuis met het slechte nieuws. We hadden maar ander half uur shop tijd! De bus (met mensen erin) kwam in protest. Op de één of andere manier hadden we het gelukkig zo kunnen regelen dat we iets langer de tijd hadden dan anderhalf uur en konden we lekker ons gang gaan. De meeste mensen gingen naar Oxford street, de langste winkelstraat in Londen. Een makkelijke straat om express de tijd te vergeten en bestolen te worden. Natuurlijk was het geval dat een groep meiden te laat kwam voor het eten.
Eenmaal bij de pizza hut, waren de uitgepuilde tassen en de vermoeide gezichten zichtbaar. Het eten kwam op tafel en aanvallen maar. Helaas was de pizza eerder een spons dan een lekkere knapperige pizza.
Na het eten gingen we op weg naar de musical Queen. Vocaal gezien was het een geweldige musical en als verhaal een vreemd, leuk en voorspelbare musical. Om er met de klas heen te gaan, gaf er een extra grappige sfeer. Sommige zaten mee te zingen en anderen mee te klappen of te zwaaien.
De musical was afgelopen en we renden naar de bus om een goede plaats uit te zoeken, het was even een kleine discussie wie waar zou gaan zitten, maar als snel vertrokken we. Eerst was het weer één groot feest in de bus met veel lawaai, maar langzaam werd het stiller en stiller en viel iedereen in slaap. Soms hoorde je nog wat gesnurk hier en daar en in een bus slapen is niet comfortabel en op het moment dat je pas echt lekker lag werd je gewekt door een harde wekker met als melodie van Jochem Meijer: WAKKER WORDEN, WAKKER WORDEN. Het einde kwam steeds dichterbij en we waren al snel in Nederland. Vermoeide en blije gezichten kwamen de bus uitstappen, zowel leraren al leerlingen. Ik denk dat het voor iedereen een leuke en geslaagde reis was!
Clementine
|
